Ondas do mar de Vigo

Con auga comeza unha das cantigas máis coñecidas da literatura medieval occidental. A auga é na literatura actual un elemeneto metafórico habitual, e ten sido desde a antigüidade un elemento fundamental en calquera tipo de narración ou expresión artística, como parte da natureza, como elemento que suxire vida e morte, ou como elemento natural ao que acudir para facelo partícipe do propio sentir.

No caso das cantigas de amigo, o mar sempre está presente nas chamadas mariñas ou barcarolas, xogando o papel de confidente da ausencia dun amor. Xa no S.XIII, Martín Códax chamaba ao mar preguntándolle polo paradero do seu amor á ría de Vigo…e ahí sigue a ría, celebrando a nosa entrada co susurro das olas batindo na illa de San Simón.

 Image

Porque non todo é ciencia, a auga inunda a literatura, a arte, a vida…

Ondas do mar de Vigo,

se vistes meu amigo?

E ai Deus, se verrá cedo!

Ondas do mar levado,

se vistes meu amado?

E ai Deus, se verrá cedo!

Se istes meu amado,

por que ei gran coidado?

E ai Deus, se verra cedo!

Martín Códax

S. XIII – XIV

Anuncios

Publicado el 29 abril, 2013 en Novas y etiquetado en . Guarda el enlace permanente. Deja un comentario.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: